Dag van het Slachtoffer 2026 – Wat wij dragen in stilte
Op 22 februari, kwamen we met verschillende partners samen in Howest Brugge voor de Europese Dag van het Slachtoffer.
Een dag van erkenning, verbinding en ontmoeting, maar ook van veerkracht, solidariteit en hoop.
Creatieve inzending
Dit jaar kozen we voor een creatieve insteek. Geen focus op cijfers of procedures, maar op woorden, beelden en persoonlijke expressie.
Via een open oproep nodigden we mensen uit om stil te staan bij wat het betekent om slachtoffer te zijn, wat het doet, en wat het achterlaat, zichtbaar of onzichtbaar. De respons was hartverwarmend. We ontvingen gedichten, kortverhalen en tekeningen.
Elke inzending was uniek. Elke stem authentiek. En stuk voor stuk raakten ze.
Uit deze inzendingen groeide de bundel Wat wij dragen in stilte. Een verzameling die wil verbinden, herkenning bieden en woorden geven aan gevoelens waar soms geen taal voor lijkt te bestaan.
Tijdens de voorstelling werd onder andere het gedicht 101 nachten van Céline Massien gedeeld. Een tekst die raakt in zijn eenvoud en kracht, en die mooi samenvat waar deze dag voor stond: ruimte maken, erkenning geven, en soms gewoon zeggen: vandaag is genoeg.
101 nachten
101 nachten heb ik samen met jou naast mijn zijde liggen wachten. Daar waar geen gevechten waren, behalve in mijn hoofd. Daar waar kinderen niet langer werden misbruikt, maar de angsten geraakten niet verdoofd.
Daar waar getier plaats maakte voor warmte, dat werd me toch beloofd…
Toch bleef ik schrikken van geluid, flippen om onduidelijkheden, uitgeput heb ik vaak zo naast jou gelegen…
De gedachte dat jij me zou vermoorden, kwam regelmatig en zal ook nog blijven komen.
Mijn wantrouwen kan niemand me beroven, al zou ik liever wat anders geloven…
Geroeste trauma’s lijken ongezien en ik ben dankbaar dat jij toch vecht om iemand die zo vaak scheef liep na al dat onrecht…
Al dat geweld zal me nooit verlaten, maar jij geeft me de kracht het te proberen vertalen…
101 nachten sliep ik doodsbang in naast jou, 101 keer kwam liefde in plaats van de dodende kou…
Céline Massien
Panelgesprek
In een panelgesprek ging slachtoffer Soetkin, nabestaande van een verkeersongeval, in gesprek met professionals van Slachtofferbejegening (Politie), Slachtofferhulp (CAW) en Slachtofferonthaal (Justitie en handhaving). Met veel moed en openheid deelde zij haar persoonlijke traject van verlies en eerste opvang tot het zoeken naar houvast. Haar verhaal bracht niet alleen stilte, maar ook herkenning en verbinding. Het maakte zichtbaar wat vaak abstract blijft.
Soetkin: “Ik werd op een mooie manier aangemoedigd door het CAW om hulp te aanvaarden. Dat heb ik uiteindelijk gedaan en dat was zo waardevol. Het gaf vertrouwen en een goed gevoel. Ik sta waar ik nu sta door het CAW.”
Ook op de standenmarkt ontstonden waardevolle gesprekken tussen bezoekers, diensten en partners. Een plek waar kennis, ervaring en engagement samenkwamen.
“En net die samenwerking tussen verschillende diensten is zo belangrijk,” Jorgen, politie Oostende. “In elk van die diensten plaatsen we het slachtoffer centraal.”
Slachtofferschap laat zich niet vatten in één woord of één moment.
Het is een ervaring die impact heeft, maar ook ruimte kan laten voor veerkracht.
